Werkgever aansprakelijk voor schade wegens vervallen voorwaardelijk pensioen bpf door indiensttreding bij ander bedrijf van dezelfde eigenaar

Werknemer is als chauffeur in dienst van een werkgever (X) die valt onder verplichtgesteld bedrijfstakpensioenfonds VLEP. In oktober 2014 stelt de directie dat X wordt opgeheven en stelt voor dat hij vanaf november 2014 in dienst treedt van FNGM, dat niet is aangesloten bij VLEP. In de arbeidsovereenkomst tussen werknemer en FNGM staat onder meer dat afspraken en opgebouwde gewoonterechten vanuit X zullen worden overgenomen. VLEP bevestigt dat hij niet langer deelneemt en dat hij niet meer in aanmerking komt voor voorwaardelijk pensioen. Werknemer stelt vervolgens VLEP en zijn werkgever aansprakelijk voor het vervallen van zijn voorwaardelijk pensioen. De kantonrechter wijst de vordering jegens VLEP af maar wijst de vordering jegens de werkgever toe. De werkgever is zijn toezegging niet nagekomen, althans heeft niet gehandeld conform goed werkgeverschap.

Voormalig kandidaat-notaris heeft jegens pensioenfonds recht op PVI en arbeidsongeschiktheidspensioen

Voormalig kandidaat-notaris (appellante) is eind februari 2004 na twee jaar volledige arbeidsongeschiktheid ontslagen. In 2013 vraagt zij premievrijstelling wegens arbeidsongeschiktheid aan (PVI) vanaf 2004. Volgens het reglement had dat binnen twee maanden na aanvang arbeidsongeschiktheid gemoeten. Het pensioenfonds besluit PVI en arbeidsongeschiktheidspensioen (AOP) vanaf 1 januari 2009. Appellante vordert in 2018 in rechte van het pensioenfonds en de ex-werkgever PVI en AOP over de periode 2004-2009, met nevenvorderingen. Het beroep van het pensioenfonds op rechtsverwerking/het te laat aanvragen door appellante van PVI en AOP wordt naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar geacht. Het hof constateert dat het pensioenfonds appellante niet goed heeft geïnformeerd over de aanvraag. Het verwijst naar de rol met betrekking tot de vraag op welke uitkeringen appellante aanspraak kan maken en welke belastingschade zij heeft geleden. De wettelijke verhoging, immateriële schadevergoeding en werkelijke proceskosten zijn niet toewijsbaar. De vorderingen tegen ex-werkgever gebaseerd op schending van goed werkgeverschap (art. 7:611 BW) falen. Het hof oordeelt dat betrokkene wist dat een aanvraag gedaan had moeten worden. Door geen aanvraag te doen kan de werkgever niet worden verweten onjuiste informatie te hebben verstrekt.

Verdeling vermogen na Arubaanse echtscheiding; recht van erfpacht en woning, aandeel in nalatenschap vader en pensioenaandeel bij pensionering

Verdeling huwelijksgemeenschap na echtscheiding op Aruba. Het gerecht verdeelt de huwelijksgoederengemeenschap. Het recht van erfpacht ten aanzien van het perceel [adres woning] met daarop de voormalige echtelijk woning zal worden verkocht aan een derde, waarna de netto-opbrengst bij helfte tussen partijen zal worden verdeeld. Het aandeel van eiser in de nalatenschap van zijn vader wordt toegewezen aan eiser onder de verplichting om wegens overbedeling een bedrag van US$ 19.239,22 aan gedaagde te voldoen. Aan eiser wordt toegedeeld de door hem tot aan het einde van het huwelijk opgebouwde pensioenrechten bij PFTSA en eventuele andere instanties. Het gerecht bepaalt dat, zodra eiser zijn pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt en de pensioenuitkerende instantie in verband daarmee overgaat tot uitkering aan eiser van diens pensioen, de pensioenuitkerende instantie ten titel van overbedeling van eiser telkens de helft van dat deel van de uitkering dat is opgebouwd tijdens het huwelijk van partijen, rechtstreeks aan gedaagde dient uit te keren.

Verdeling vermogen na Arubaanse echtscheiding; verkoop van woning, betaling pensioenaandeel bij pensionering en overbedelingsbedrag

Geschil over verdeling van huwelijksgoederengemeenschap na scheiding op Aruba. Het Gerecht oordeelt onder meer dat de woning aan een derde zal worden verkocht, waarna de netto-opbrengst tussen partijen bij helfte wordt verdeeld dan wel een tekort door ieder der partijen voor de helft wordt gedragen. Verder oordeelt het gerecht dat het aandeel van eiseres in het door gedaagde tot aan het einde van het huwelijk opgebouwde pensioen bij pensionering van gedaagde maandelijks aan eiseres zal worden betaald. Wegens overbedeling moet gedaagde aan eiseres een bedrag van Afl. 9.031,15 betalen.

Geen verevening pensioen na beëindiging samenlevingsovereenkomst

Geschil na verwijzing door Hoge Raad. Na beëindiging van de samenlevingsovereenkomst hebben partijen geprocedeerd over de verdeling van de gemeenschappelijke vermogensbestanddelen. De Hoge Raad heeft bij arrest van 15 maart 2016 het arrest van het Hof Den Haag vernietigd, omdat het hof ten onrechte had aangenomen dat de man niet bevoegd was in hoger beroep een nieuwe vordering (verevening van pensioen) in te stellen. De Hoge Raad heeft voorts geoordeeld dat het hof heeft miskend dat voor de verschuldigdheid van wettelijke rente over een vordering uit hoofde van verdeling andere regels gelden dan voor een rentevordering uit hoofde van verrekening. In deze verwijzingsprocedure beoordeelt het hof alsnog de vordering tot verevening van pensioen en de rentevordering. Ten aanzien van de verevening is de slotsom dat de vordering tot verevening/verdeling geen grond vindt in de samenlevingsovereenkomst of de Wet VPS en derhalve dient te worden afgewezen. Bij deze stand van zaken heeft de man geen belang bij overlegging door de vrouw van een berekening van het pensioenfonds van de (gestelde) aanspraken van de man op de vrouw, zoals door hem verzocht. Ten aanzien van de rentevordering oordeelt het hof dat de wettelijke rente over de verrekenvordering van € 50.133 over de periode van 1 september 2010 tot en met 28 juni 2016 is verschuldigd. De som van het bedrag van € 50.133 en de wettelijke rente zal de vrouw uit het haar toekomende deel van de verkoopopbrengst van de gemeenschappelijke woning aan de man moeten voldoen.

Werkgever valt vanaf 1 januari 2021 onder werkingssfeer PFZW maar niet daarvoor

Geschil of Joyce-House Nederland valt onder werkingssfeer PFZW. Volgens Joyce-House Nederland is dat niet het geval omdat zij niet zelf intramurale en/of extramurale zorg verleent, maar (nagenoeg) uitsluitend administratieve werkzaamheden. Ook meent zij geen voorziening van jeugdzorg in stand te houden. De kantonrechter heeft de gevorderde verklaring voor recht dat Joyce-House Nederland niet onder de werkingssfeer van het verplichtstellingsbesluit valt afgewezen. Het hof oordeelt dat Joyce-House Nederland tot 1 januari 2021 niet onder de werkingssfeer van het verplichtstellingsbesluit viel. In de werkingssfeerbepaling stond 'rechtspersoon die zorg of hulp verleent'. Joyce-House Nederland verleende zelf geen zorg. Partijen waren het erover eens dat Joyce-House Nederland vanaf 1 januari 2021 onder de werkingssfeer van dat besluit valt. Vanaf toen stond in de werkingssfeer namelijk: 'inclusief de rechtspersoon die in een groepsverhouding is verbonden met en nagenoeg uitsluitend ten dienste staat aan een werkgever die zorg of hulp verleent'.

Personeelsvennootschap viel tot 2015 onder werkingssfeer Stipp, daarna niet meer

Geschil over de uitleg van de werkingssfeer van de verplichtstelling van StiPP. Eiser is een personeelsvennootschap in de zin van het verplichtstellingsbesluit. Daardoor valt hij vanaf 2015 onder de uitzondering van de verplichtstelling. In de jaren 2013 en 2014 voorzag het verplichtstellingsbesluit niet in een uitzondering voor personeelsvennootschappen. Eiser viel in die jaren wel onder de verplichtstelling van StiPP.

Arubaanse werkgever moet cessantia, vakantiedagen en pensioengelden betalen aan werknemer

Arubaanse zaak. Bewaker op Aruba is in dienst vanaf 1 februari 2016. Op 11 juli 2020 wordt hem door werkgever medegedeeld dat er geen werk meer voor hem is. Werknemer verzoekt veroordeling tot betaling van cessantia, opzegtermijn, niet genoten vakantiedagen en ten onrechte ingehouden pensioenpremie. Het Gerecht stelt vast dat er geen beëindigingsovereenkomst tot stand is gekomen. Het Gerecht wijst bedrag aan cessantia, opzegtermijn en vakantiedagen toe. Werkgever heeft erkend dat het werknemersgedeelte van de ingehouden pensioengelden niet is afgedragen aan de pensioenverzekeraar, zodat ook dit deel van het verzochte voor toewijzing gereed ligt.

Eerste echtgenote heeft recht op grootste deel nabestaandenpensioen, nieuwe partner op beperkt deel

Geschil over de vraag wie in aanmerking komt voor welk deel van het nabestaandenpensioen van de inmiddels overleden echtgenoot en ex-echtgenoot. Het hof verklaart voor recht dat het kapitaal uit de C-polis per 7 oktober 2008 toekomt aan de eerste echtgenote onder verrekening van de waarde op 7 oktober 2008 van het volledige aan de tweede echtgenote toekomende nabestaandenpensioen van € 617 bruto per jaar, en dat daarmee ten behoeve van de eerste echtgenote een levenslang bijzonder nabestaandenpensioen kan worden aangekocht. Het hof veroordeelt Zwitserleven om aan het einde van de tweede maand volgende op de datum van het in deze te wijzen arrest over te gaan tot maandelijkse uitbetaling aan de eerste echtgenote van een bijzonder nabestaandenpensioen met terugwerkende kracht vanaf 8 oktober 2008, onder verrekening van de waarde van het aan de tweede echtgenote toekomende nabestaandenpensioen van € 617 bruto per jaar, zodat op grond van de offerte van 10 november 2008 een brutobedrag per jaar ad € 15.844 of het meer of minder door Srlev op basis van dezelfde uitgangspunten berekende bedrag, aan de eerste echtgenote toekomt, betaalbaar in maandelijkse termijnen achteraf.

Bezwaar Arubaanse ambtenaar tegen pensioeninkoopbeschikking ongegrond

Arubaanse zaak. Ambtenaar protesteert tegen beschikking waarin haar inkoop van pensioenrechten bij het Algemeen Pensioenfonds Aruba is geregeld. Volgens haar is de periode waarover de inkoop van pensioenrechten mogelijk is gemaakt te kort. Het Gerecht heeft overwogen dat een beslissing omtrent het inkopen van pensioenrechten door een ambtenaar aan de Gouverneur als bevoegd gezag is voorbehouden. De beschikking was onbevoegd genomen en diende daarom vernietigd te worden. In dit geding is primair de vraag aan de orde of de beschikking terecht is genomen door appellant en – voorafgaand – of de beschikking kan worden aangemerkt als een voor bezwaar vatbare beslissing. Waar appellant is aangewezen om namens het Land als werkgever op te treden, kan hij tevens worden aangemerkt als administratief orgaan dat bevoegd is jegens een ambtenaar als geïntimeerde een beslissing te nemen als hier in de beschikking aan de orde. De aangevallen uitspraak, waarbij appellant niet bevoegd is geacht, moet dus worden vernietigd. Geïntimeerde kan zich vinden in de beslissing betreffende de periode van 2012 tot 2015, de enige periode die door het meergenoemde stelsel van wettelijke voorschriften en van afspraken tussen de overheid en vakbonden wordt bestreken. Er is geen grond voor terugwijzing van de zaak naar het Gerecht. De Raad kan de zaak zelf afdoen: het bezwaar is ongegrond. De Raad merkt ten overvloede op dat er geen uitspraak van het Gerecht voorligt die betrekking heeft op een bezwaarschrift tegen het landsbesluit van 3 februari 2015 zodat er van de door de gemachtigde van geïntimeerde gevraagde daarmee gevoegde behandeling geen sprake kan zijn. De slotsom is dat bij de aangevallen uitspraak het bezwaar ten onrechte gegrond is verklaard. De uitspraak moet in zoverre worden vernietigd en het bezwaar moet alsnog ongegrond worden verklaard.