Geen rechtsgeldig ontslag op staande voet wegens weigeren training: billijke vergoeding, geen pensioenschade

De kern van deze zaak betreft de vraag of InterXion werknemer op staande voet heeft mogen ontslaan wegens het weigeren van een training over discriminatie, intimidatie en een veilige werkomgeving. Het hof oordeelt dat in de gegeven omstandigheden het volgen van de training niet kwalificeert als een redelijke instructie in de zin van artikel 7:660 BW en dat het weigeren daarvan geen dringende reden voor een ontslag op staande voet oplevert. Het hof oordeelt dat het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig is en stelt de billijke vergoeding vast op € 225.000 bruto.

Arbeidsovereenkomst op goede gronden ontbonden: geen billijke vergoeding, nabetaling van pensioenbijdrage en achterstallig loon wegens verrekende studiekosten

Geschil tussen werkgeefster en werknemer over beëindiging van de arbeidsovereenkomst. Het hof oordeelt dat de arbeidsovereenkomst op goede gronden is ontbonden. Werknemer heeft geen recht op een billijke vergoeding, nabetaling van pensioenbijdrage en achterstallig loon wegens verrekende studiekosten.

Ontbinding arbeidsovereenkomst met cumulatievergoeding: geen pensioenschade

Geschil over beëindiging van de arbeidsovereenkomst tussen werkgever en werknemer naar aanleiding van een reorganisatie. Het hof oordeelt dat werknemer zich te zeer heeft laten meeslepen in zijn onvrede en frustratie. Hij heeft zich te fors geuit met een verstoorde verhouding tot gevolg. De arbeidsovereenkomst wordt ontbonden met toekenning van een cumulatievergoeding. Er is onvoldoende gesteld voor pensioenschade of een pensioengat.

Geen rechtsgeldig ontslag na vertrek werknemer naar Amerikaanse entiteit: billijke vergoeding

Werknemer is in dienst getreden bij werkgever. Na twee jaar is hij op verzoek van de werkgever bij een zustervennootschap in de VS gaan werken. Bijna twintig jaar later is hij teruggekeerd naar Nederland om daar zijn werkzaamheden voort te zetten. Partijen twisten over het antwoord op de vraag of de (oorspronkelijke) werkgever al die tijd werkgever is gebleven. Het hof is – met de kantonrechter – van oordeel dat de stellingen van werkgever niet de conclusie rechtvaardigen dat de arbeidsovereenkomst stilzwijgend of met wederzijds goedvinden is geëindigd. Er zijn veel aanwijzingen dat de Nederlandse werkgever zich ook na 2001 als werkgever van werknemer is blijven gedragen. Er is sprake van ernstig verwijtbaar ontslag, zodat werknemer naast een transitievergoeding ook een billijke vergoeding toekomt. De werkgever moet laten weten of werknemer met terugwerkende kracht bij de pensioenuitvoerder kan worden aangemeld en zich anders uitlaten over de hoogte van de schade daarvan.

Projectontwikkelaar valt als dienstverlener onder werkingssfeer bouw

Geschil over de vraag of een werkgever onder de werkingssfeer valt van de bouwfondsen. Dit is de zaak na verwijzing door de Hoge Raad. De Hoge Raad heeft geoordeeld dat de onduidelijke werkingssfeerbepaling onvoldoende is om te oordelen dat de onderneming niet onder de werkingssfeer valt. Bij de uitleg van de werkingssfeerbepaling conform de cao-norm is doorslaggevend of het bedrijf van werkgeefster gericht is op dienstverlening voor of aan derden op het gebied van het geheel of gedeeltelijk uitvoeren van bouwwerken c.q. bouwactiviteiten. Vast staat dat werkgeefster zelf geen fysieke bouwactiviteiten verricht maar dat betekent, anders dan werkgeefster lijkt te betogen, niet dat de werkingssfeerbepaling niet op haar van toepassing is. Het hof is van oordeel dat de activiteiten van werkgeefster ten doel hebben, of gericht zijn op, de totstandkoming en oplevering van een bouwwerk aan haar klanten.

Spreidingstermijn tien jaar geen leeftijdsdiscriminatie werkgever en pensioenfonds

Het CRM beoordeelt het verzoek van een vereniging van gepensioneerden om te oordelen dat de spreidingstermijn van tien jaar bij ABN AMRO en het pensioenfonds verboden leeftijdsonderscheid oplevert. Het CRM oordeelt dat sprake is van indirect leeftijdsonderscheid omdat het hanteren van een spreidingstermijn van tien jaar over het algemeen betekent dat ouderen minder krijgen uit het overschot. Dat onderscheid is objectief gerechtvaardigd. Het College toetst terughoudend omdat het beleid dat dit onderscheid maakt tot stand is gekomen door sociale partners. Zij hebben een ruime beoordelingsmarge wat betreft het nemen van de beslissing over welke doelen zij nastreven en hoe ze dat doen. Met inachtneming van deze toets is er een goede reden voor het indirecte onderscheid, namelijk het bewerkstelligen van een evenwichtige verdeling van het pensioenvermogen onder de deelnemers in het kader van de transitie naar een nieuwe pensioenregeling. Het College acht de regeling passend en noodzakelijk omdat dit voornamelijk te maken heeft met de vaststelling dat geen onevenredige afbreuk gedaan wordt aan de rechten van de ouderen of de gepensioneerden bij het hanteren van de spreidingstermijn van tien jaar.

Geen reden om aan te nemen dat pensioenuitvoerder niet prudent heeft belegd

Pensioenverzekering. Lifecycles. Zorgplicht pensioenuitvoerder in het kader van prudent beleggen. Onder controle brengen van het renterisico en het streven naar een zo stabiel mogelijke pensioenuitkering. De commissie heeft, op basis van de beschikbare informatie en documentatie, geen reden om aan te nemen dat de pensioenuitvoerder niet prudent heeft belegd dan wel op andere wijze tekort is geschoten. De vordering wordt afgewezen.

Pensioenconsument heeft geen recht op onvoorwaardelijke indexatie

De consument meent dat hij recht heeft op onvoorwaardelijke indexering van zijn pensioenuitkeringen. Dit zou in het verleden zijn gegarandeerd door de pensioenuitvoerder. De commissie oordeelt dat deze stelling niet wordt onderbouwd door de consument en overigens ook geen steun vindt in het dossier. Uit alles blijkt, aldus de commissie, dat in de situatie van de consument sprake is van een voorwaardelijke toeslagverlening. De klacht van de consument is ongegrond en de vordering wordt afgewezen.

Verzekerde bedragen eindigen op leeftijd 65 jaar en niet op AOW-leeftijd

Geschil over vraag of uitkeringen mogen eindigen op 65 jaar in plaats van AOW-leeftijd. KIFID oordeelt dat de pensioenregeling uitging van de pensioenleeftijd van 65 jaar. Dit betekent dat zowel de vrijstelling van premiebetaling (en opbouw van het pensioen) als de uitkering van het WAO-aanvullingspensioen op deze leeftijd van de consument eindigt en niet op de leeftijd dat zijn AOW-uitkering ingaat.

Arbeidsongeschiktheidsverzekering mag eindigen bij leeftijd 62,5 jaar

De consument klaagt over de stopzetting van de uitkering onder zijn arbeidsongeschiktheidsverzekering WAO-aanvullingsrente terwijl hij de pensioengerechtigde leeftijd nog niet heeft bereikt. De commissie oordeelt dat de verzekeraar de uitkering onder de verzekering mocht beëindigen toen de consument de leeftijd van 62,5 jaar had bereikt. De vorderingen van de consument worden afgewezen.